dichtbij
Kies uw site
Globaal
Sociale media
Aantal keren bekeken: 195 Auteur: Site-editor Publicatietijd: 16-06-2025 Herkomst: Locatie
Flexografisch drukwerk, of flexodruk, is een moderne en zeer veelzijdige druktechniek die in tal van industrieën wordt gebruikt. De flexodrukmachine maakt gebruik van flexibele reliëfplaten om op verschillende substraten te printen, waaronder papier, plastic films, metaalfilms en niet-poreuze materialen. Het aanpassingsvermogen maakt het een ideale keuze voor verpakkingen, etiketten, golfkartonverpakkingen en zelfs behangpapier.
Een van de kritische aspecten die het succes van een flexodrukbewerking bepalen, is hoe goed de inkt aan het substraat hecht. Veel synthetische materialen zoals polyethyleen of polypropyleen hebben een lage oppervlakte-energie, wat de hechting van de inkt belemmert. Dit is waar de coronabehandeling een cruciale rol speelt. Het wijzigt de oppervlaktekenmerken van deze materialen, waardoor een betere inkthechting mogelijk wordt en een superieure printkwaliteit ontstaat.
Coronabehandeling is een hoogfrequente elektrische ontladingstechniek met hoge spanning die de oppervlakte-eigenschappen van plastic en andere niet-poreuze materialen verandert. Bij flexodruk wordt coronabehandeling gebruikt om de oppervlakte-energie van substraten te verhogen, zodat inkten, coatings en lijmen goed kunnen bevochtigen en zich aan het oppervlak kunnen hechten.
Wanneer een substraat door een coronabehandelaar gaat , wordt het blootgesteld aan een plasmaveld dat wordt gegenereerd tussen een elektrode en een geaarde rol. Dit veroorzaakt een plaatselijke oxidatiereactie, waardoor het moleculaire oppervlak effectief wordt 'opgeruwd'. Als gevolg hiervan wordt het oppervlak meer polair, waardoor de ontvankelijkheid voor inkt toeneemt en de printconsistentie wordt verbeterd.
Deze behandeling wordt doorgaans in-line toegepast net voordat het substraat het drukgedeelte van de flexomachine binnengaat. Het is een onzichtbare maar essentiële stap die de duurzaamheid, helderheid en weerstand van de print aanzienlijk beïnvloedt.
Bij flexodruk leidt een slechte inkthechting tot vlekken, vervaging en algemene afdrukfouten. Onbehandelde kunststofoppervlakken stoten vaak inkten op waterbasis of UV-uithardende inkt af vanwege hun lage oppervlakte-energie. Coronabehandeling verhoogt het dyne-niveau van het materiaal, wat de inktverankering en uniforme dekking direct verbetert.
Door de oppervlakte-eigenschappen van het substraat te verbeteren, maakt coronabehandeling een fijnere inktverdeling mogelijk en wordt inktuitbloeding voorkomen. Dit resulteert in scherpere lijnen, betere kleurregistratie en levendigere printresultaten – factoren die vooral belangrijk zijn bij hoogwaardige verpakkings- en merkmaterialen.
Omdat behandelde oppervlakken ontvankelijker zijn voor inkt, is er een lager risico op drukfouten , wat minder herhalingen en materiaalverspilling betekent. Dit bespaart niet alleen kosten, maar sluit ook aan bij praktijken op het gebied van ecologische duurzaamheid.
Coronabehandeling werkt op basis van een elektrisch veld dat wordt gecreëerd door een corona-ontlading . Wanneer een hoogfrequente stroom met hoge spanning (meestal 10–20 kHz en 5–10 kV) door een elektrode wordt geleid, ioniseert deze de luchtspleet tussen de elektrode en het substraat, waardoor een plasma wordt gevormd.
Hier is een vereenvoudigd overzicht in tabelvorm:
| Component | Functie |
|---|---|
| Elektrode | Genereert een elektrisch hoogspanningsveld |
| Diëlektrisch materiaal | Zorgt voor een gelijkmatige afvoer |
| Geaarde rol | Houdt het substraat op zijn plaats |
| Luchtspleet | Maakt plasmavorming mogelijk |
| Behandeld substraat | Krijgt meer oppervlakte-energie |
Het oxidatieproces breekt moleculaire bindingen op het oppervlak af en voegt polaire functionele groepen zoals hydroxyl en carbonyl toe. Deze veranderingen verhogen de bevochtigbaarheid van het oppervlak en verbeteren de chemische compatibiliteit met inkten en coatings.
Corona-behandeling is geen one-size-fits-all proces. Het kan worden afgestemd op specifieke substraattypen, zoals:
Polyethyleen (PE) en polypropyleen (PP): Veel gebruikt in flexibele verpakkingen.
PET- en BOPP-films: gebruikelijk bij de etikettering van voedingsmiddelen en dranken.
Aluminiumfolies en laminaten: vereisen een nauwkeurige behandeling voor meerlaagse hechting.
Bij al deze toepassingen vertoont het behandelde substraat een superieure printkwaliteit, krasbestendigheid en duurzaamheid van de inkt. Bij snelle flexomachines helpt een consistente coronabehandeling de productiestroom op peil te houden en de uitvaltijd als gevolg van foutieve afdrukken te verminderen.
Hoewel coronabehandeling de meest gebruikte methode bij flexodruk is, zijn er alternatieve methoden zoals:
| Methode | Mechanisme | Voordelen | Nadelen |
|---|---|---|---|
| Corona | Plasma-ontlading | Economisch, veelzijdig | Niet permanent, heeft controle nodig |
| Vlambehandeling | Directe verbranding | Sterke binding | Risico van hittegevoelige materialen |
| Plasmabehandeling | Gasionisatie onder lage druk | Nauwkeurig, duurzaam | Dure, complexe installatie |
Hiervan blijft coronabehandeling de meest efficiënte en kosteneffectieve voor snelle flexodrukbewerkingen op verschillende plastic films.
In de uiterst nauwkeurige wereld van Bij flexodrukmachines telt elk detail: van de rasterwals en de fotopolymeerplaat tot de chemie van de inkt. Toch is een van de meest impactvolle, zij het onzichtbare, processen de coronabehandeling.
Door de oppervlakte-energie te verbeteren overbrugt de coronabehandeling de kloof tussen substraat en inkt, waardoor levendige, duurzame afdrukken met hoge resolutie worden gegarandeerd. Het is een cruciale stap die wetenschap en praktijk combineert, waardoor het een onmisbaar onderdeel wordt van moderne flexografische printworkflows.
Als u zich in de verpakkings-, etiketterings- of flexibele filmindustrie bevindt en een flexodrukmachine gebruikt , kan de integratie van een betrouwbaar coronabehandelingssysteem uw productiekwaliteit en consistentie aanzienlijk verbeteren.
Voor de meeste flexodruktoepassingen oppervlakte-energieniveau rond de ligt het ideale 38–42 dynes/cm . Dit kan echter variëren, afhankelijk van het inkttype en het substraat.
Ja. Overmatige blootstelling aan de corona kan leiden tot aantasting van het oppervlak, waardoor het broos wordt of de inkt kan afbladderen. Moderne coronasystemen zijn uitgerust met intensiteitscontroles en dyne-testpennen om overbehandeling te monitoren en te voorkomen.
Coronabehandeling is niet permanent. De oppervlakte-energie kan na verloop van tijd afnemen , vooral als het materiaal wordt opgeslagen in vochtige of vervuilde omgevingen. Het is het beste om kort na de behandeling te printen of een in-line behandeling op de pers te gebruiken.
Coronabehandeling is een contactloos, droog proces en wordt als veilig beschouwd als het wordt uitgevoerd onder de juiste afschermings- en ventilatiesystemen. Operators moeten veiligheidsprotocollen volgen om het risico van elektrische schokken te voorkomen.
